Skąd wzięła się nazwa "kosmetyka"? Pochodzenie słowa „ kosmetyka” nie zostało do końca wyjaśnione . Przyjmuje się, że wzięła się ona od nazwy "kosmet", która określała niewolników zajmujących się masażem w łaźniach w okresie starożytnego Rzymu. Nazwa "kosmet" została zapożyczona z Grecji. Tam słowo "kosmeo", "kosmeticos" oznacza upiększać. Niektórzy w terminologiach wiążą słowo "kosmetyka" z kosmosem w zrozumieniu ładu i porządku na ciele i duszy. Starożytne kultury fascynowały się pięknem ludzkiego ciała i dbały o to, by zachować urodę jak najdłużej. Upiększanie ludzkiego ciała stało się sztuką, której się uczono i wciąż ją rozwijano. Kosmetyka była znana od najdawniejszych czasów. Jak rozwijała się kosmetyka w poszczególnych krajach i epokach? Kosmetyka w starożytnym Egipcie. W starożytnym Egipcie wzorem kobiety była Nefretete. Jej główne cechy charakterystyczne to smukła sylwetka, długie nogi oraz wąskie biodra. Idealny makijaż:  1. Cera: - Pożądana była jasna karnacja. Unikano więc słońca, ponieważ opalenizna oznaczała prostotę i tyczyła się pracujących niewolników. Pudrowano więc twarz jasną ochrą, a dodatkowo rysowano cieniutkie niebieskie żyłki, które miały za zadanie uwydatnić delikatność i pergaminowość skóry. 2. Oczy: - Oczy obrysowywano czarną kredką (sporządzoną z salenitu - siarczanu ołowiu) lub zieloną kredką (sporządzoną z molachitu - rudy miedzi). - Oczy malowane były na kształt migdała. - Kreska na górnej powiece pociągnięta była aż do skroni. - Rzęsy były przyciemniane i usztywniane mieszaniną sadzy, oliwy i białka. Taki zabieg miał też na celu ochronę oka przed stanami zapalnymi wywołanymi kurzem, słońcem i owadami. - Brwi najczęściej golono i rysowano je cienkim ołówkiem z czarnego węgla. 3. Usta: - Usta barwiono ochrą na pomarańczowy lub jaskrawo czerwony kolor. - Bardzo dokładnie obrysowywano kontur. - Najważniejszym składnikiem szminek był antymon. 4. Paznokcie: - Paznokcie zarówno u rąk jak i stóp barwiono henną na czarny kolor. - Hennę wyrabiano z szałwii ogrodowej oraz z kory i liści krzewu Kypros. 5. Sutki: - Sutki malowano ochrą na czerwony kolor, aby uwydatnić kobiecość. Pielęgnacja twarzy i ciała: Egipcjanie bardzo dbali o swoje ciała. Poświęcali wiele czasu na ich pielęgnację, tworzyli nowe receptury, kosmetyki. Bardzo dużą rolę w kosmetyce egipskiej odgrywały rośliny i minerały. Egipcjanie codziennie zażywali pachnących kąpieli całego ciała. Do mycia ciała używano specjalnej pasty sporządzonej z popiołu i gliny. Pasta ta miała właściwości pieniące oraz odtłuszczające. Dbano również o włosy i peruki. Na specjalne okazje pod peruki wkładano tłuszczowe stożki ze skondensowanymi pachnidłami. W starożytnym Egipcie największą zmorą kobiet był strach przed zmarszczkami. Sporządzano więc kremy przeciwzmarszczkowe, w skład których wchodziły między innymi woski, oliwa z oliwek oraz cyprys. Wynaleziono również kosmetyk (coś na kształt dzisiejszego peelingu) ze sproszkowanego alabastru, który miał za zadanie ścierać naskórek oraz wygładzać cerę. Ubiór: Egipcjanie nosili głównie stroje lekkie, przewiewne. Były to np długie chusty wiązane na biodrach. Chodzono głównie boso, a na specjalne okazje nakładano lekkie sandały. Egipcjanie dużą wagę także przykładali do zdrowia oraz leczenia. Ciekawostką jest fakt, iż do leczenia ropnych wykwitów na skórze stosowali doustnie drożdże, zaś do leczenia ropiejących ran wykorzystywali spleśniały chleb. Kosmetyka w starożytnym Rzymie. W starożytnym Rzymie wzorem kobiety była Messalina. Kobieta mądra, dojrzała, piękna, wciąż młoda. Matrona. Idealny makijaż: 1. Cera: - Makijaż obejmował tylko te części ciała, które były widoczne, nie schowane pod ubraniem. - Twarz oraz te widoczne części ciała malowano na biało. - Policzki malowano na czerwono. - Na czoło nakładano ozdobne plastry, które miały za zadanie zakryć ewentualne defekty. 2. Oczy: - Powieki oraz rzęsy malowano na kolor czarny, aby nadać spojrzeniu wyrazistości. 3. Usta: - Usta, podobnie jak policzki, malowano na kolor czerwony. Pielęgnacja twarzy i ciała: Rzymianie ogromną wagę przywiązywali do higieny. Dowodem na to jest powstanie słynnych łaźni rzymskich. Początkowo w łaźniach mężczyźni i kobiety kąpali się razem. W łaźniach poza basenami kąpielowymi i wannami z
bieżącą wodą znajdowały się biblioteki, sale masażu, gabinety kosmetyczne,
zakłady fryzjerskie oraz sale gimnastyczne. Na noc stosowano maseczki na twarz z chleba. Na dzień twarz zdobiono specjalnymi pudrami. Ciekawostką jest fakt, że w starożytnym Rzymie zarówno panie, jak i panowie w
jednakowym stopniu używali preparatów upiększających. Rzymscy generałowie przed
każdą bitwą lub triumfalnym wjazdem do Rzymu szminkowali sobie twarze. Ubiór: – Rzymianin pod togą nie nosił ani bielizny, ani skarpetek. Kosmetyka w starożytnej Grecji. W starożytnej Grecji wzorem kobiety była Afrodyta. Idealny makijaż: W Grecji dostęp do kosmetyków upiększających był bardzo swobodny. Mimo tego Greczynki malowały się delikatnie i stonowanie. Głównym punktem odniesienia było to, że Greczynki miały być przede wszystkim dobrymi i przykładnymi żonami i matkami. Nie wolno było zatem przyciągać mężczyzn mocnym makijażem. Robiły to tylko kurtyzany. Ich makijaż to grubo położony ołowiany puder na twarzy, policzki barwione farbami roślinnymi, jaskrawo-czerwone usta oraz czarne, mocno podkreślone oczy. 1. Cera: - Pożądana była jasna karnacja, dlatego pudrowano się na jasny kolor. - Policzki podkreślano różem. 2. Oczy: - Powieki podkreślano na czarno za pomocą węgla. 3. Usta: - Usta malowano na czerwony kolor pomadkami z wosku. Pielęgnacja twarzy i ciała: W Grecji podobnie jak w Rzymie dużą wagę przywiązywano do higieny i dbałości o ciało. Jako, że bardzo ważne było dla Greczynek wybielanie skóry stosowano kremy wybielające. Na noc stosowano maseczkę wybielającą z miąższu chleba oraz mleka. Bardzo ważnym kosmetykiem w Grecji było mydło z koziego tłuszczu i bukowego popiołu. Do akcesoriów toaletowych Greczynki należały: - metalowe
lusterko, - długie szpilki i grzebień do włosów z kości słoniowej, - pinceta do
regulowania brwi i rzęs, - flakoniki do perfum. Pokrótce wymienię również cechy charakterystyczne związane z kosmetyką w poszczególnych epokach. Średniowiecze: - następuje upadek higieny; jedynie w krajach arabskich przywiązywano do tego dużą wagę. - kobiety arabskie stosowały na twarz odmładzające maseczki (Tikha) składające się między innymi z jajek, cytryn i orzechów. - do mycia stosowano środek myjący z olejku migdałowego (Hemsia). - włosy farbowano na kolor rudy lub czarny. Renesans: - wzorem kobiecości jest pulchna kobieta o wydatnych kształtach. - zaczęto dbać o urodę. - pożądane były długie i lśniące włosy. Barok: - w tej epoce nie dbano o higienę osobistą, stwarzano tylko pozory malując się i strojąc. - włosy oraz peruki pokrywano srebrzystym pudrem. - na policzki nakładano róż, nawet u dzieci. - usta malowano na fioletowo. - cechą charakterystyczną były przyklejane pieprzyki. Oświecenie: - następuje ponowny upadek dbałości o higienę. Współczesność: W dzisiejszych czasach do higieny oraz wyglądu przywiązuję się bardzo dużą wagę. To, jak wyglądamy ma ogromny wpływ na nasze życie. Nasz wygląd jest naszą wizytówką i przekonani są o tym również mężczyźni, którzy coraz chętniej i częściej korzystają z usług salonów kosmetycznych. Kosmetyka coraz mocniej związana jest z medycyną. Tyczy się to zarówno dermatologii i leczenia zmian skórnych połączeniem metod kosmetycznych i dermatologicznych, jak i medycyny estetycznej i chirurgii, gdzie efekty po wykonanych zabiegach medycznych podtrzymywane są w gabinetach kosmetycznych przy użyciu nieinwazyjnych metod. Kosmetyka rozwija się w szalonym tempie. Nowe produkty, nowoczesne urządzenia, nieograniczone niemalże możliwości. To wszystko sprawia, że w tak zabieganym świecie, w jakim żyjemy możemy szybko i efektownie poprawiać swój wygląd.
|